"Süha Tuğtepe" şiirimizin "vicdan sızıntısı" idi..
En verimli döneminde bu güzel insanı, dostu, harika kalemi kaybetmenin ağır matemi yüreğimizi kanatıyor...
en son konuşmamızda "durum ağır" demiştin, gel de "bağışlayın beni, bağışlayın beni..arınmak kolay değil bu ülkede" dediğin yerde arındır sözcüklerimizi, kalbimize, her zerremize çöken
derin hüznü...
İşte: Seyrekzamanlardasın artık...
"minderinle" değil, sonsuzlukla konuş şimdi...açılmamış kalemlerin, kanatların, ve sen: su kıyısına iner mi bir daha düşlerin?
inersen kalbimizi tıkla..oradasın daima...
defterin....
Bütün yarım aşklarıma:
Seyrekzamanlarda gözüme tüten:
Arıza, hayırsız, haylaz bütün yarımemnun ünlemlerime:
Yerden yere vurdukça bir paspası,
odaları süpürdükçe:
İnadına müsvettelerimi toplayıp attıkça:
Arındırdınız bedenimi.
Kurtuldum her gece ayaklarınızı ısıtmaktan.
Koku, tırnak, kirpik dolu yatağımı,
silkeleyip serdim güneşe.
Kurtuldum inceceik, pembecik ellerinizden.
Enseleriniz...
Sadece enseleriniz kaldı gözlerimin hatırında.
Enseleriniziçokseviyorum...
Şiir: Süha Tuğtepe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder